Archive for تاریخ جنبش کارگری و سندیکایی

نکات تکمیلی بر «نظری بر کارنامه 16 سال فعالیت سندیکایمان»!

با انتشار «نظری بر کارنامه ١٦ سال فعالیت سندیکایمان» دوستانی با سندیکا تماس گرفته و نکاتی را متذکر شدند:

١- در طی ١٦ سال فعالیت سندیکا می توان ادعا کرد که بیش از ٥٠٠ مورد کاری که به کارگران بیکار سندیکایی و خانواده هایشان پیشنهاد شد، منجر به استخدام این عزیزان گردیده است و این یکی از فعالیت های ثمربخش ما بوده که از قلم افتاده است.

٢- بعد از اشتغال به کار این کارگران، سندیکا مواردی چون نحوه و مبلغ دستمزد، ساعت کار، رد شدن لیست بیمه کارگران به سازمان تامین اجتماعی را رصد کرده و چنانچه اجحافی در حق کارگری می شد با پیگیری سندیکا حق کارگر گرفته شده است. …بیشتر

نظری بر کارنامه 16 سال فعالیت سندیکایمان!

با ورود به سال 1400 می طلبد که نگاهی داشته باشیم به 16 سال فعالیت اعضای سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران.

از 21 اردیبهشت سال 84 که اولین نشست بازگشایی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک رقم خورد 16 سال می گذرد. 16 سالی که توام با فعالیت های پیگیرانه در دورانی سخت بود. هنوز موضوع فعالیت سندیکایی در جامعه جا نیفتاده بود و زحمتکشان جوان از چند و چون اینگونه فعالیت ها خبر نداشتند. لازم بود آموزش ببینیم و این آموزش ها را به میان نسل جوان ببریم. کاری بس سخت و پُر هزینه اما چاره ای جز این نبود.

در طی سالها افرادی سودجو، شهرت طلب، خودبزرگ بین که فکر می کردند می توانند سندیکا را نردبان امیال حقیر خود کنند، به سندیکا آمدند اما با فعالیت های آرمان گرایانه و سخت کوشانه اعضای سندیکا پی بردند که آدرس را عوضی آمده اند و با کوله باری انباشته از تهمت و افترا بر علیه سندیکا، به محاق رفتند. …بیشتر

یکم ماه می میلادی، یازدهم اردیبهشت، روز جهانی کارگر

به نام خدا

در آوریل ۱۸۸۰ میلادی اتحادیه‌ی کارگری آمریکا برای تصویب قوانین به منظور کاهش ساعت کار از ١٠ ساعت به ٨ ساعت بدون کاهش دستمزد تلاش کرده‌اند،ولی با مقاومت کارفرمایان و دولت مواجه شد و به نتیجه نرسید.

چهار سال بعد فدراسیون اتحادیه صنعتی و کارگری دو سال به دولت مهلت داد تا قانون ٨ ساعته کار را به تصویب برساند،ولی دولت و کارفرمایان این‌بار به بهانه‌هایی و وعده‌هایی متعدد از پذیرش این درخواست کارگران شانه خالی کرد. …بیشتر

ارکستر هماهنگ رسانه ای و فعال کارگری!

از تولد جنبش کارگری تاکنون تلاش های بسیاری صورت گرفته تا روند جنبش کارگری از مسیر خود منحرف و با شکست روبرو شود. چه از درون خود جنبش و چه از سوی دشمنانش. از آغاز جنبش نوین سندیکایی در دهه هشتاد، از سوی جریان های مختلف چه کارفرمایی و چه جریان هایی که داعیه طرفداری از کارگران را دارند تلاش شده است مبارزات زحمتشان ایران با ترفندهای مختلف از مسیر اصلی خود جدا شود. یکی از شگردهای سرمایه داری جهانی و داخلی به خدمت گرفتن رسانه های فراگیر برای این منظور است. این رسانه ها وظیفه دارند موضوعات کارگری را نه از جنبه انسانی و یا حقوق بشری، بلکه برای سواستفاده کشورهای خارجی و سرمایه داری داخلی با تولید خبر بکار گیرند. اغلب افرادی که در دام این رسانه ها می افتند پس از چندی از تیتر این رسانه ها حذف و به ورطه فراموشی سپرده می شوند و یا در خدمت زر و زور و تزویر به زندگی حقیرانه خود ادامه می دهند. سرنوشت منصور اسالو کارمند اداری شرکت واحد اتوبوسرانی تهران باید درس خوبی برای همه کنشگران در داخل کشور باشد. منصور اسالو کارگر مبارز را آن چنان باد کردند که او به واقع متوهم شد که واقعن جنبش کارگری و سندیکایی با انگشتان او می چرخد و از داخل زندان فرمان های مختلف صادر می کرد. مصاحبه های متعدد با خبرگزاری های خارجی که با نیت های خاص کثیف سرمایه داری با او می شد، این توهم را هر روز بیشتر کرد و آن شد که امروز می بینیم. …بیشتر

نگاهی به روند جنبش کارگری و سندیکایی در ایران!(١)

از آمدن اندیشه های کارگری به کشورمان که با نگارش نخستین مقاله در معرفی سوسیالیسم در سال ١٢٥٩ رخ داد، یکصد و چهل سال می گذرد. بذرهایی که در اندیشه های زحمتکشان جوانه زد و در کشورمان ریشه دواند. پس از ٢٦ سال از پاشیده شدن این بذرها، جنبش سندیکایی با تشکیل اولین اتحادیه کارگری در یک چاپخانه توسط زنده یاد محمد پروانه در سال ١٢٨٥ متولد شد و تا امروز عمری ١٠٤ ساله دارد. در طی این دوران اندیشه های راهبردی سندیکایی دستخوش تغییرات زیادی شده است. از اندیشه های متاثر از کارگران ایرانی شاغل در باکو تا اندیشه های سیدمحمددهگان رهبر اتحادیه مرکزی کارگران تهران در سال ١٣٠١ و اندیشه های موسسین شورای متحده مرکزی زحمتکشان در دهه ١٩٢٠ و سپس اندیشه های رهبران سندیکایی جان بدر برده از کودتای آمریکایی ٢٨ مرداد ١٣٣٢. در همه این دوران طبقه کارگر با دادن تلفات بسیار دستاوردهای مهمی را کسب کرد. از همه مهمتر رابطه فعال بین جنبش کارگری و سندیکایی با احزاب طبقه کارگر رخ داد و باعث بالندگی هر دو سوی این پدیده گردید. کسب قانون کار، تامین اجتماعی، حق داشتن سندیکا را می توان دستاورد رابطه دو طرفه جنبش کارگری و سندیکایی و احزاب طرفدار طبقه کارگر دانست. …بیشتر

تاثیر حزب کمونیست ایران بر جنبش کارگری!

١٠٠ سال از تشکیل حزب کمونیست ایران می گذرد و تاثیرات فرهنگی، سیاسی بی نظیری را در تاریخ یکصد ساله اخیر ایران به جای گذاشته است. از پاشیدن بذرهای آگاهی بخش میان مردم ایران و به ویژه زحمتکشان تا پرورش انسان هایی کوشا و فداکار در راه بهبود وضعیت طبقه کارگر و سازمان دادن تشکیلات کارگری.

آنان نمی دانستند که در آینده ای ١٠٠ ساله پیش رویشان، بسیاری از آرمان های آنان تحقق خواهد یافت و این تحقق و چگونگی برایشان در هاله ای از ابهام قرار داشت اما ایمان داشتند که رقم خواهد خورد. برای آنکه تصویری روشنتر از تاثیر این کنگره به حیات سیاسی-فرهنگی و بهروزی زحمتکشان داشته باشیم کافی است به مرامنامه مصوب حزب در تیرماه سال ١٢٩٩ نگاهی بیفکنیم:

در زمینه بیمه های اجتماعی: حزب کمونیست ایران برای مطالبات زیر جهاد خواهد کرد: …بیشتر

حیدرخان عمواوغلی عملگرایی بی نظیر! (به مناسبت ١٠٠مین سال پایه گذاری حزب کمونیست ایران)

«حیدرعمواوغلی تاریوردیوف به قول خودش از ١٢ سالگی داخل در امور سیاسی شد و تا هنگامی که در ٤٢ سالگی قلب سرخ خود را در جنگل سبز گیلان کاشت، تمامی لحظات زندگی پُر تلاطم خود را وقف رهایی خلق ها و کامیابی توده ها نمود. هر جا نشانی از مبارزه و مقاومت علیه نظام های بهره کشانه و امپریالیسم سراغ گرفت، بدانجا شتافت و در گرمگاه توفنده ترین کشمکش های انقلابی به تکاپو پرداخت. زمانی همدوش پرولتاریای باکو علیه نظام سرمایه داری و استبدادی تزاری پیکار کرد و زمانی در مشهد و تهران و تبریز و رشت همپای توده های بپا خاسته با فیودالیسم و امپریالیسم به ستیز و آویز پرداخت و زمانی دیگر در عراق عرب با سربازان انگلیسی جنگید. وقتی آفتاب روشنایی بخش اکتبر طلوع کرد در راه تحقق آرمان های انسانی آن انقلاب دوران ساز در پترزبورگ و مسکو و تاشکند و باکو از هیچ کوششی جانبازانه فرو گذار نکرد و آنگاه با تمام اندوخته های گرانقدر و توانایی های متنوع خود که دستاوردهای یک عمر مبارزه انقلابی بودند برای سازماندهی حزب عدالت (حزب کمونیست ایران) و در جهت سامان یابی جنبش رهایی بخش گیلان تلاش و تقلا نمود و جان بر سر این کار نهاد» …بیشتر

اخلاق کارگری چگونه در کوشندگان کارگری شکل می گیرد؟ – مازیار گیلانی نژاد

حسین سمنانی بی تردید یکی از آموزگاران بی بدیل سندیکایی بعد از کودتای خونین ٢٨ مرداد ١٣٣٢ است. حسین سمنانی روستازاده ای از دماوند بود و پس از آمدن به تهران و در پی جستجوهایش در دهه ٢٠ به اتحادیه کارگران کفاش رسید. او با تربیت و درس گرفتن از رهبران شورای متحده مرکزی زحمتکشان ایران که عشق به انسان ها سرلوحه زندگی و مبارزاتشان بود، به کادری برجسته برای جنبش سندیکایی تبدیل شد. سمنانی یکی از مبلغین حرفه ای و آموزش دهندگان سندیکایی بود. هر لحظه از زندگیش را وقف سندیکا و اعتلای جنبش کارگری کرد. سالها بعد دردهه چهل بسیاری از جوانان کفاش جای او را در هیات مدیره سندیکای کارگران کفاش گرفتند ولی او همچنان حرفه ای ترین و قابل احترام ترین رهبر کارگران کفاش بود.

حسین سمنانی از جمله رهبرانی کارگری است که می توانست میلیونر شود. او از جمله بهترین کارگر کفاش مردانه دوز دهه ٤٠ و ٥٠ بود. همه کارفرمایان به دلیل وجدان کاری که او داشت علاقه داشتند او برایشان کار کند و حتا برایش مغازه باز کنند. اما حسین سمنانی با آگاهی تمام در کسوت کارگری باقی ماند و می دانست باز کردن مغازه و دست شستن از کسوت کارگری چه خطرهایی، اخلاق و منش او را تهدید خواهد کرد. از زمانی که در دهه ٢٠ جذب اتحادیه کارگران کفاش تهران شد تا روز مرگش در در سال ١٣٨١ دست از تبلیغ برای ایجاد سندیکاهای کارگری بر نداشت. او دریافته بود که نباید دانسته هایش با او دفن شوند به همین خاطر کتاب دانستنی های سندیکایی را برای کارگران مبارز به ارمغان گذاشت و خدمتی بزرگ به جنبش سندیکایی نمود. او آموزگار بزرگ همه کوشندگان دهه چهل به بعد است.
…بیشتر

اخلاق کارگری چیست و چگونه به دست می آید؟

پیشروان کارگری در روند مبارزه برای بهبود وضعیت طبقه خود یاد می گیرند که چگونه با گذشت، فداکار، پیگیر، نترس و استوار در آرمان های کارگری بمانند. روند مبارزه آنان را از پلیدی ها، کژی ها، دور کرده و تبدیل به انسانی والا نموده که حتا از بذل جان دریغ نمی ورزند.

هدایت اله معلم، کارگر فلزکار با تباری روستایی از اردبیل در جنبش کارگری چنان پالایش فکری و اخلاقی می شود که از خانواده و جان گذشته و راهی اسطوره ها می گردد.
…بیشتر

ویژگی های یک کوشنده کارگری!

بسیار شنیده ایم که برخی از رهبران کارگری مبدل به اسطوره ای در عصر خود شده اند و کارگران تا حد فدا کردن جان خود آنان را گرامی می داشتند از جمله سید محمد دهگان رییس اتحادیه مرکزی کارگران ایران در زمان رضاشاه، رضا روستا دبیرکل شورای متحده مرکزی زحمتکشان ایران از سال ١٣٢٠ تا ١٣٣٢، علی امید رهبر بی بدیل کارگران نفت در خوزستان از سال ١٣٠٨ تا ١٣٣٢، حسین سمنانی عضو هیات مدیره سندیکای کارگران کفاش در دهه ٣٠ و ٤٠، آقای طبرسی دبیر نام آور سندیکای کارگران بافنده سوزنی در دهه ٥٠ و ٦٠ و ….. …بیشتر