چه می دانیم؟؟ و چه بکنیم؟؟

مردم عزیز و کارگران محترم
بیاید کمتر از دولت بگوییم تا دولت را به انزوا بکشانیم.  بیشتر از سندیکا و ضرورت فعالیت آن بگوییم تا راه نجات کارگران هموار شود.  تا بدبختی و فلاکت از ایران عزیزمان رخت بر بندد، از خوبیهای سندیکا بگوییم.  از وظایف سنگین فعالین سندیکایی بگوییم. از منافع وجود سندیکای قدرتمند برای مردم بگوییم. از مشکلات سندیکا بگوییم. از پیشکسوتان سندیکا بگوییم. از مردان سندیکای زمان قاجار زمان رضاخان زمان محمد پهلوی…..ازمردان مبارز که برای هشت ساعت کار ، برای کفش کار ، برای لباس کار ، برای یک وعده غذای گرم در یک شیفت کار ،،،،، مبارزه کردند. و زیرشکنجه خم به ابرو نه اوردند و سالها زندان بودند ، تا ما کارگران امروز از حد اقل حقوق و مزایای کارگری محروم نباشیم.عزیزان بگویید هرچه که مربوط به مردم است.

مطمئن باشید اگر صدها کتاب سندیکایی بخوانید مردم ایران به همان مقدار خوشبخت میشوند. فعالین سندیکایی را در یابید چراکه فقط و فقط دلگرم به شما مردم و کارگران هستند. فعالین سندیکایی بدون هیچ چشمداشتی همانند گذشتگان خود برای ارتقا سطح زندگی سی میلیون کارگر ایرانی شبانه روزدر تلاشند . برای کسانی جانفشانی میکنند و هم از خرجی خانواده خود برای سندیکا خرج میکنند که حتا خیلی از مردم و کارگران نمیدانند که این مردان فداکار وجود دارند . کارگران ایران ، بگردید ومیان خود مردان راست قامت سندیکایی را بیابید ، از آنان آموزشهای سندیکایی را طلب کنند، هر فعال سندیکایی در هرجای ایران باشد خودرا موظف میداند تا تلاش کند به دیگر کارگران آموزش سندیکایی بدهد تا کارگران از حقوق واقعی خود آگاه شوند.کارگران فعال پیشرو بطور داوطلب وکاملا اگاهانه و هدفمند برای ارتقا سطح زندگیه سی میلیون کارگر مبارزه کاملا صلح آمیز انجام میدهند .
اما متاسفانه دولت سرمایه پرست حاضر نیست پولی بیشتر از بخورو نمیر به کارگر پرداخت کند .و براحتی فعالین کارگری را به زندان میاندازد.  اینجاست که جای خالی حق عضویت کارگران بشدت احساس میشود و خانواده زندانیان در مضیقه مالی قرار میگیرند .حق عضویت پنج یا ده هزار تومانی در ماه که هریک از اعضا پرداخت میکند .کارگران فرانسه سالیانه سی و پنج میلیون یورو حق عضویت به سندیکای خود پرداخت میکنند تا حقوق حداکثری را برای خود و فرزندان خود تضمین کنند .
سوال میکنم شما برای خود و فرزندان خود چه خواهید کرد ؟ آیا بازهم فقط به ایراد گیری از دولت و فقط غر زدن به دولت ادامه خواهید داد؟ یا درمیان خود فعالین سندیکایی را پیدا میکنید و آموزشهای سندیکایی را دریافت میکنید !!
به دورافتاده ترین نقاط ایران سفر کنید، ازهرفردی بخواهید برای شما ده ساعت یک نفس از دولت انتقاد خواهد کرد هر چند بی سواد و معمولی باشد   !!!  حال به کارخانه های صنعتی سری بزنید در قلب شهرها ،بامدرک دیپلم مشغول کار ،از هریک این کارگران بخواهید ده دقیقه از سندیکای کارگران ایران انتقاد کنند. فاجعه اینجاست که حتی نمیدانند که ایران سندیکای کارگری فعالیت دارد. فاجعه اینجاست که فرق میان سندیکای کارگری مستقل و خانه کارگر را نمیدانند. فاجعه اینجاست که نمیدانند فعالین سندیکایی چه خون دلها خورده اند زمان تعیین حداقل دستمزد.
چیزی که کارگران ایران باید بدانند واقعا چیست؟؟!!
 

افشینی کارگر فلزکارمکانیک

 

Share on Google+Share on Facebook