به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در سال جدید هم گرانی ها به ویژه در بخش لبنیات و داروها همچنان افزایشی است. یک برگ داروی «کلیدینیوم C» که در سال گذشته ۱۰ هزار تومان بود به ۳۷ هزار تومان رسیده است. یک قالب پنیر که در مهرماه سال گذشته ۴۴ هزار تومان بود به ۱۴۴ هزار تومان افزایش یافته است.
تورم ۳۰۰ درصدی سال گذشته که همچنان در سال جاری هم سیر صعودی دارد، با افزایش ۶۰ درصدی حقوق ها جبران ناپذیر است. این در حالیست که همه مسوولین افزایش قیمت ها را به دلار ربط می دادند و با شناور کردن قیمت ها، نه تنها اتفاق خاصی نیفتاد بلکه غلط بودن این شیوه را برای صدمین بار ثابت کرد.
در بازار دلار فروشان میدان فردوسی دلار به قیمت ۱۴۴ هزار تومان خرید و فروش می شود و حداقل نسبت به ۳ هفته گذشته ۲۰ هزار تومان کاهش قیمت داشته اما گران شدن کالاها همچنان ادامه دارد. هرچند دولت تلاش کرد با یک صحنه سازی و با دادن یک میلیون تومان کالا برگ به مردم موضوع گرانی ها را لوث کند اما واقعیت این است که دولت ناتوان از مهار گرانی هاست. بازدید های نمایشی مسوولین و اعلام اینکه کالاها به وفور در بازار یافت می شود اما از نبود قدرت خرید مردم برای تهیه مایحتاج خود، حرفی نمی زنند.
فضای جنگی نباید آن چنان بر امور کشور مسلط شود که معیشت و دزدی آشکار از جیب ۹۰ درصد مردم به فراموشی سپرده شود. ما در ۸ سال جنگ نه این میزان درآمد نفتی داشتیم و نه این مقدار گرانی چون سیاست های اقتصادی مردم محور بود نه سود محور.
امنیت نه در گرو موشک ها بلکه در گرو ناراضی نشدن مردم نهفته است و بهبود ساختار اقتصادی با سمتگیری رفاه مردم قابلیت اجرایی عمیق و ماندگار دارد. مردمی که در زیر بمباران از خارک گرفته تا ذوب آهن و در همه شرایط بحرانی جورکش مشکلات جامعه از تولید تا دفاع از میهن هستند نباید این چنین گرفتار گرانی شوند.
خاصیت سیستم نئولیبرال حاکم بر کشورها، سود است که در جنگ بهتر می توانند جیب مردم را خالی کنند.
تاخت و تاز مافیای حاکم بر اقتصاد و سیاست که از هر اتفاق، سودهای افسانه‌ای به جیب می زند برایش فرقی نمی کند حاکمیت کنونی در کشور حاکم باشد یا صهیونیست ها و یا آمریکایی‌ها، آنان سود حداکثری خود را می خواهند.
طبق گفته رسانه‌ها درآمدهای نفتی ایران هم اکنون افزایشی بیشتر از جنگ داشته و دلار هم ارزان شده اما این ثروت هرگز بدست مردم نخواهد رسید.

*همبستگی علیه دشمن خارجی و غارتگران داخلی و خواهان سمتگیری اقتصادی و سیاسی مردم محور، تنها راه نجات میهن و رفاه و آبادانی کشور خواهد بود.

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، مطلع شدیم افزایش ۶۰ درصدی حداقل حقوق کارگران فقط برای ششماهه نخست سال منظور شده و در ششماهه دوم هم جلسه ای برای بررسی و افزایش مجدد برگزار می‌شود.

در مورد حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی طبق مذاکراتی که کنش‌گران کرمانشاهی در روز ۲۷ اسفند با آقای اسدی ریاست کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی انجام شد اعلام گردید که:« حقوق بازنشستگان حداقل بگیر ۶۰ درصد و سایر سطوح ۴۵ درصد به اضافه یک میلیون و ۵۸۰ هزار تومان افزایش خواهد یافت»
البته در مورد افزایش مبلغ مزایای بازنشستگان در روز ۵ فروردین با سازمان تامین اجتماعی جلسه ای خواهند داشت.

*بازنشستگان متحد تهرانی

از سال ۲۰۰۰ به بعد دنیا چهره تهاجمی سرمایه داری جهانی را تجربه کرد. حمله به عراق، افغانستان، لیبی نشان داد سرمایه داری چگونه قوانین بین المللی را در نبود یک رقیب قوی، زیر پا می‌گذارد.
از همین سال نه تنها آمریکا بلکه اروپا و ناتو هم در افکار عمومی و بحران های بوجود آمده از سوی سیستم سرمایه داری، آهسته آهسته مشروعیت خود را در افکار عمومی جهانیان از دست دادند. با ظهور اقتصاد چین در معادلات جهانی و بوجود آمدن گروه بندی های اقتصادی در جهان همچون بریکس و به صحنه آمدن کشورهایی چون هند، برزیل، آفریقای جنوبی هم در اقتصاد و هم در سیاست، چند قطبی در جهان شکل گرفت.
با دخالت‌های آشکار ناتو در اروپای شرقی و نادیده گرفتن توافقات با روسیه و پر و بال دادن به فاشیسم در اوکراین ، موضوع میهن پرستی و دفاع از میهن ، معادلات سیاسی را شکل دیگری داد.
در همین راستا الویت انکار ناپذیر در ایران امروز ازادی، حق حاکمیت ملی، عدالت اجتماعی ، حفظ منافع زحمتکشان همچنان در دستور کار کنش‌گران سیاسی و سندیکایی است.
با تجاوز نظامی اسراییل و آمریکا به ایران طی دو مرحله ، گفتمان غالب در ایران امروز «میهن پرستی» است. بی تردید بعد پایان جنگ در خلیج فارس معادلات ژئوپلیتیک ، سیاسی، نظامی در جهان تغییری انکار ناپذیر خواهد یافت.
آری امروز تمامی دنیا به امید زندگی بهتر و انسانی روزگار می گذرانند و نقش کنش‌گران سیاسی و اجتماعی در این برهه از تاریخ می تواند تعیین کننده جهت مثبتی در جهان باشد.

یا سرزمین مادری یا مرگ

*نوروزتان پیروز

محمد اصلانی
مازیار گیلانی نژاد

در تاریخ کشور ما روز ۲۹ اسفند، روز حماسی و به‌یادماندنی است و با بسیاری از اتفاقات تاریخی دیگر تفاوتی آشکار دارد. جنبش تحریم تنباکو، تأسیس دارالفنون، آمدن صنعت چاپ به ایران، تظاهرات مسلحانه زنان در ماجرای التیماتوم انگلیس، وقایعی هستند که در تاریخ نوین آزادی‌خواهی، تاثیری عمیق داشته اند اما هرگز به پای ۳ رویداد مهم ۱۲۰ ساله تاریخ معاصر نخواهد رسید: انقلاب مشروطیت، ملی شدن صنعت نفت، انقلاب ناکام سال ۵۷.
در همه رویدادهای ذکر شده عامل انسانی و ذهنی وجود داشت اما عامل «تشکل» فقط در ۳ رویداد گفته شده، دیده می‌شود.
ملی شدن صنعت نفت در جشن روز کارگر ۱۳۲۵ آبادان پی ریزی شد. یکی از نمایندگان زن شورای متحده مرکزی کارگران و زحمتکشان خوزستان در سخنرانی خود:«خواستار ملی شدن صنعت نفت و کوتاه شدن دست استعمار انگلیس از این صنایع» را اعلام و موجب روندی گردید که به ملی شدن صنعت نفت انجامید.
این آگاهی عمومی که از دل مبارزات کارگری زحمتکشان برخاست توسط تنها تشکل سراسری کارگری آن روزگار «شورای متحده مرکزی اتحادیه های کارگران و زحمتکشان ایران» نمود پیدا کرد و به خواست عمومی و روشنفکری و ملی بدل شد که نشانگر تحولی مهم در جنبش عمومی آزادی‌خواهی بود.
زنده یاد دکتر محمد مصدق رهبر این جنبش گردید و برای دومین بار استعمارگران انگلیسی به دریا ریخته شدند. بار نخست این کار توسط دلاور مردان تنگستانی به رهبری کدخدای ده کوچکی به نام «دلوار»، رییسعلی دلواری انجام یافته بود.
دست استعمارگران از صنایع کلیدی نفت کوتاه شد، اما در واقعیت «ملی» نشد. نه در دوران دکتر مصدق، نه در روزگار محمدرضا پهلوی، و نه هم اکنون هیچگاه دخل و خرج صنایع نفت و درآمد حاصله از آن به مردم گزارش نشده است، تا مردم بدانند این «ثروت ملی مردم ایران» به چه هزینه هایی صرف می شود.
۲۹ اسفند به این دلیل واقعه ای مهم است که تشکل های مردمی و شناخته شده پشتیبان این امر بودند و به یک خواست ملی و میهنی تبدیل شد. اتحادی بین همه مردم برای این خواست عمومی شکل گرفت و همه مرزهای تفرقه آمیز را در نوردید.
هم اکنون نیز ما به این اتحاد و آگاهی عمومی در کلیه مسایل کشورمان احتیاج داریم. باید از گذشته افتخارآمیز خود درس گرفته و آن را اجرایی کنیم.
۲۹ اسفند روز تجلی اراده خلقی است که رهبرانش از اتحاد و همبستگی درکی درست در شرایط آن روز کشور را داشتند و به این تربیت سیاسی رسیده بودند که برای اصل مهمی چون ملی شدن صنعت نفت باید از مسایل کمتر مهم دیگر گذشت.
ملی شدن واقعی صنعت نفت و ثروت بدست آمده از این صنعت و تقسیم عادلانه بین همه مردم، خواست همیشگی مردم ایران بوده، هست و خواهد بود.

*درود بر طبقه زحمتکش ایران، طبقه راستین مبارزه در راه عدالت اجتماعی
درود و افتخار بر محمد مصدق، رهبر جنبش ملی کردن صنعت نفت
گسترده تر باد اتحاد خلق برای آزادی و برابری

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران
۲۸ اسفند ۱۴۰۴

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، بازنشستگان مستقل از کانون های بی عرضه بازنشستگی، ۲۴ اسفند در رشت و قزوین دور هم جمع شده و در مقابل اداره کل این شهرها تجمع اعتراضی برگزار کردند.
متاسفانه به دلیل وضعیت جنگی در تهران و سایر شهرها بازنشستگان به میدان نمی توانند بیایند.

ما ضمن سپاسگزاری از این همراهان همیشگی آرزومندیم که هرچه زودتر در کشور عزیزمان ایران صلح برقرار شود.
صلح نان زحمتکشان است. جنگ هم فرزندان زحمتکشان را به آتش افروخته شده سود سرمایه داری می افکند و هم نان مان را می رباید.

*تا حق خود نگیریم، یکشنبه ها می آییم

بازنشستگان متحد تهرانی *

روابط عمومی سندیکای کارگران فلزکارمکانیک‌ ایران

برای رزمی مشترک جهت فردایی روشن باید علیه امپریالیسم جهانی، فاشیسم نوظهور و ستون پنجم داخلی ائتلاف تشکیل داد تا برآیند نیروهای به سمت عدالت اجتماعی ، صلح ، برابری سمت و سو یابد.
ستون پنجم کسانی هستند که مالیات نمی دهند اما جلوی آزادی بیان، اینترنت آزاد ، تشکیل سندیکاهای کارگری و احزاب سیاسی را گرفته اند.
نمی توان علیه امپریالیسم بود اما ارتجاع داخلی را که سد مهم بر علیه تحولات اجتماعی است را فراموش کرد.
ستون پنجم به جز خرابکاری در سیستم دولتی و دامن زدن به نارضایتی ها در بین مردم، در سیستم اقتصادی دست برده تورم را به نفع یک درصدی های جامعه افزایش داده، دستمزدها را مطابق تورم واقعن موجود ارتقا نمی دهند و کنش‌گران سیاسی ، سندیکایی، زیست محیطی ، مدنی ، زنان، دانشجویان را به دلیل خواست های انسانی به زندان می افکنند. تا ثروت ملی و ثروت کارگران از جمله تامین اجتماعی را به یغما ببرند.

*مازیار گیلانی نژاد *