به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با ریزش تونل شماره ۲۰ معدن زغالسنگ «همکار» در شهرستان کوهبنان در ۲۸ اردیبهشت که منجر به مجروح شدن ۲ کارگر گشت، در سال گذشته در شهر کرمان شاهد دو حادثه دیگر یکی در ۱۵ اردیبهشت در معدن «هشونی» که باعث جانباختن یک کارگر و در ۲۸ اردیبهشت همان سال با ریزش معدن «طغرالجرد» یک کارگر کشته شد، بودیم.
ما اعتقاد داریم که وزیر کار مرده است وگرنه تاکنون کاری می کرد. این وزیر نه تنها مدافع کارفرمایان است بلکه با اقدام نکردن در مورد اجرا شدن قوانین ایمنی در معادن، نشان داده است که مرگ کارگران برایش ارزشی ندارد. همانگونه که در کشتار ۵۴ معدنچی طبس طرف کارفرمای معدن را گرفت و در یک اظهار نظر بیخردانه گفت:«هیچ قصوری از سوی کارفرما نشده است» و خون این کارگران را پایمال کرد.
این فقط به کارگران معادن ختم نمی شود. امروز یک کارگر جوان داربست بند یاسوجی در عسلویه از ارتفاع سقوط و فوت نمود. طبق آمار روزانه ۲۷ کارگر در حوادث کاری کشته می شوند که مقصر اصلی آن بازرسی وزارت کار و وزارت صنعت است.
از پا قدم نحس این وزیر تاکنون بیش از ۶۰ کارگر در معادن مختلف کشته شده اند و این روند همچنان ادامه دارد. وزیری که سرمایه داران انتخاب کنند هیچوقت دلش به حال خانواده های کارگری نخواهد سوخت.
زحمتکشان تا زمانی که از بخشی از دستمزد خود که ایمنی است، چشم پوشی می کنند و کار را بدون ایمنی انجام می دهند، مرگ در انتظارشان است. کارگران باید به این نتیجه برسند که کار غیر ایمن را انجام ندهند چون فرزندانشان یتیم و خانواده شان در گرداب فقر ، بی پناه خواهند ماند. کارگر بیکار زنده بهتر از خانواده بی پدر و رها شده در جامعه فقر زده است.
وقتی وزیر کار به دنبال گرفتن رضایت کارفرمایان است و چشم به بی قانونی ها و کشتار کارگران می بندد باید کارگران خود به دنبال حق شان باشند و با عضویت در سندیکاهای کارگری از ایمنی که بخش مهم دستمزدشان است متحدانه دفاع کنند.
اول ایمنی بعد کار، تا فرزندانمان یتیم نمانند.