در سیستم فعلی اقتصادی ایران همه چیز با پول سنجیده می شود. درمان، مسکن، آموزش، و به تازگی نان.
بازنشستگان چون پول ندارند باید از بیمارستانهایی استفاده کنند که در آن بیش از ۱۵۰ قلم دارو را حذف کرده اند تا زودتر بمیرند، فرزندان کارگران به دلیل اینکه پول ندارند تا در کلاس های کنکور چند ده میلیاردی شرکت کنند از دانشگاه رفتن محروم اند، کلاس هایی که آموزگارانش همان کسانی هستند که سوالات کنکور را طرح می کنند. و دانش آموزان خانواده های میلیارد را به دانشگاه می فرستند. اگر پول نداری باید در بیغوله هایی زندگی کنی که از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است. گور خوابی و ماشین خوابی و قبرستان خوابی بخشی از این نداشتن پول است.
اگر پول نداری شهرت را ترک کنید اسراییل روی سرت بمب مجانی خواهد ریخت.

این برخورد سیستم سفاک سرمایه داری نئولیبرال با زحمتکشانی است که ثروت می آفرینند. البته نباید توقع داشت که وزیران میلیاردر به فکر مردم محروم باشند.
در خبرها آمده بود مهدی امیدوار سخنگوی اتاق اصناف شکر خورده چنین می فرماید:«من فکر می کنم به امید خدا فضایی را ببریم جلو که اونی که دوست داره نان با کیفیت و بهتر رو بگیره ، براحتی بگیره و یارانه هم برای افراد ضعیف جامعه واریز بشه»
جناب سخنگو،
کیست که نان با کیفیت دوست نداشته باشد؟؟ الان هم نان های با قیمت ۵۰ هزار تومانی عرضه می شود. همین امسال دوبار از فروردین به بعد نان گران شده است. سوال اینجاست پس سهم مردم محروم از ثروت بیکران نفت و گاز و مس و طلا و اورانیوم کجاست؟؟
موضوع تنها نان نیست بلکه اماده سازی ذهنی مردم برای افزایش سایر اقلام خوراکی، بهداشتی و درمانی است.
معاون برنامه ریزی جهاد کشاورزی می گوید:«هیچ نگرانی از بابت ذخیره سازی در حوزه مرغ، گندم، برنج و سایر کالاهای اساسی وجود ندارد» بله درست است تا وقتی برنج کیلویی ۳۰۰ هزار تومان و گوشت کیلویی یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان باشد مردم زحمتکش که توان خرید ندارند و این اقلام در فروشگاه‌ها می ماند باید به ثروتمندان خبر خوش عدم‌ کمبود اقلام بالا را داد.
ریاست‌جمهوری، وزیران، نمایندگان مجلس، استانداران، قدم رنجه کنند به شهرک های حاشیه شهر بروند و چشمانشان ببیند که روی بسیاری از بقالی ها و نانوایی ها نوشته شده؛«نسیه نمی دهیم»
مردم فقیر در بسیاری از شهرها قادر به خرید نان نیستند و مجبورند نان نسیه بخرند. شما با این تصمیم مردم را از خوردن نانی که جانی به آنها بدهد هم می خواهید محروم کنید؟؟ و با دادن نانی بی کیفیت مردم را رنجور.تر و به پیشواز مرگ بفرستید؟؟؟
بی دلیل نیست که کسانی خواهان نابودی سندیکاهای کارگری هستند چرا که با وجود سندیکاهای کارگری و سایر تشکل های مردمی جرات چنین غلط کاری هایی نخواهند داشت.

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا