به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در حالی حکم شریفه محمدی دوستدار کارگران تایید شده و پخشان عزیزی و وریشه مرادی زیر حکم اعدام قرار دارند و فردا هم قرار است بازنشستگان دلاور گیلانی شهره کسایی، امیر وقاری، یونس آزادبر، ابراهیم دانش پژوه به دادگاه برده شوند که اعلام شد:«۵ متهم پرونده حادثه مرگبار معدن طبس که هیچ نامی از آنان برده نشده است، به ۳ سال حکم تعزیری محکوم شده اند.»
متهمانی که مرگ ۵۳ کارگر معدن طبس به آنان مربوط می شود. این حکم خنده دار برای فاجعه بارترین کشتار کارگری تاریخ ایران صادر شده که پیامی مرگ آفرین با خود برای جنبش کارگری دارد:
«بهای جان کارگران حتا در یک کشتار ۵۳ نفره در سیستم سرمایه داری نئولیبرال چیزی جز یک حکم تعلیقی نیست»
معنی این حکم این است که کارفرمایان با خیالی راحت می توانند ایمنی را رعایت نکنند و اگر مرگی صورت گرفت حکمی ساده به این قتل تعلق خواهد گرفت. پس کارگران را بکشید و سود ببرید.
صاحب معدن طبس حتا یک پیام تسلیت برای خانواده های داغدار کارگرانش نفرستاد و در یک اقدام عجیب وزیر کار در حمایت از او اعلام کرد:«هیچ قصوری صورت نگرفته است»
نزدیک به ۱۲۰ سال پس از انقلاب مشروطیت که برای تاسیس«عدالت خانه» صورت گرفت، این حکم نشان دهنده ماهیت عدالتخانه امروزی کشورمان است.
عباس دریس، شریفه محمدی، پخشان عزیزی، وریشه مرادی ها باید بمیرند تا کارفرمایان با خیالی آسوده کارگران را برای سود بیشتر، بکشند.
سندیکاهای کارگری و کوشندگانش باید تحت فشار و زندان قرار بگیرند، چهار بازنشسته دلاور گیلانی به دادگاه کشانده شوند تا به مردم ایران گفته شود:«از برابری و عدالت خبری نیست»
سرمایه داری و ستون پنجم دشمن نمی داند از زمان انقلاب مشروطیت تاکنون «عدالت و برابری» در تک تک سلول های مردم ایران ریشه دوانده است. از ستارخان و حیدرخان تا علی امید و هدایت اله معلم برای بدست آوردن گوهر «عدالت و برابری» جان شیرین خود را نثار کرده و از این مبارزه دست بر نداشتند و دلاوران کنونی نیز خواهان عدالت و برابری هستند.
تحریریه امید نشریه بازنشستگان متحد