چرا اعتصاب کارگران پتروشیمی رازی موفق نبود؟؟

۲۰ روز اعتصاب ۱۵۰۰ کارگر پیمانی و ارکان ثالث پتروشیمی رازی بندر ماهشهر که از ۱۸ شهریور دست به اعتصاب زده بودند با افزایش مبلغ پترو کارت و برخی مزایای جنبی پایان یافت. ۷۵ کارگر باید به دادگاه بروند، تعدادی از کارگران اخراج شدند و با اقدام به خودکشی دو کارگر اخراجی با قول معاون سیاسی فرماندار و مسوولین بازگشت به کار شده و مبالغ کسر شده از حقوق ها نیز لغو شد. کارگران در طی اعتصاب به ویژه شیفت شب از دادن تعهد به اعتصاب نکردن، خودداری کردند.
دلیل اعتصاب کارگران اجرای مصوبه اسفند ماه سال گذشته که در شورای تامین ماهشهر به تصویب کارفرما، اداره کار، مقامات امنیتی و فرماندار رسیده بود مبنی بر:
«مزایای عرفی به کارگران پتروشیمی های ماهشهر یکسان باید پرداخت شود» بودند. کارفرمای ترکیه ای با همدستی عوامل ایرانی از اجرای آن خودداری کرده بود.

یکی از دلایل شکست اعتصاب نادیده گرفتن خواست اصلی که همانا اجرای مصوبه تامین استان، شمرده می شود که کارفرما با ترفندی با خواسته‌های فرعی کارگران موافقت نمود و خواست اصلی را به کناری نهاد.
دومین دلیل شکست، نبود نمایندگانی سرسخت و هوشیار که بر روی مصوبه تامین استان پافشاری کنند بود، که اعتصاب کارگران را به انحراف برد.
اما مهمترین دلیل همراهی و حمایت نکردن مجموعه کارگران معترض شرکت نفت از این اعتصاب بود.
هر هفته مجموعه ای از کارگران نفت که خواسته ای مشترک با این کارگران دارند بر روی سکوهای نفتی، شرکت فلات قاره، منطقه عملیاتی خارک دست به اعتراض می زنند، اما در طی ۲۰ روز یک جمله در حمایت از این کارگران نگفتند. چرا؟؟!
کارگران روی سکوهای و در شرکت فلات قاره و منطقه عملیاتی خارک همگی خواستار رفع تبعیض شغلی هستند اما از این خواسته کارگران پتروشیمی رازی حمایت نکردند.
مافیای خصوصی سازی در شرکت نفت با برنامه ای از پیش تعیین شده و با نابکاری هر چه تمام‌تر کارگران را به رسمی، پیمانی، قراردادی، روز مزد، پروژه ای، ارکان ثالث تقسیم کرد تا هر گروه خود را از دیگری جدا بداند و فکر کند خواسته خود را به تنهایی می تواند بگیرد و پیروز شود.
هرچند با ورود سندیکای کارگران فلزکار مکانیک به میان کارگران پروژه ای این برنامه تفرقه آمیز شکست خورد و کارگران پروژه ای چه جوشکار و چه فیتر و چه مونتاژ کار و سایر رشته ها طی ۵ سال توانستند با اتحاد با هم اعتصاب کرده و به پیروزی برسند.
این ضعف از هم بیگانه بودن و عدم اتحاد باید در میان کارگران روی سکوها، در شرکت فلات قاره از میان برداشته شود. تا زمانی که هر کارگری فکر کند مشکل او به دیگری ربط ندارد همواره شکست خواهد خورد.
هر کارگر باید موفقیت کارگر دیگر و مشکل او را مشکل خود دانسته برای رفع آن بکوشید و از دیگری حمایت کند. کارگرانی که در چنبره تنهایی خود مبارزه کنند عاقبتش می شود اعتصاب شکست خورده کارگران پتروشیمی رازی.
شاید یک گروه از کارگران در اعتصاب خود پیروز شوند ولی باید بدانند که مافیای نئولیبرال برای سود بیشتر زیر همه قوانین و قول ها خواهد زد. پس اگر قولی و یا قانونی مصوب می شود باید به همه کارگران تسری پیدا کند تا نقض نشود.
تبعیض شغلی که ترفند شرکت های پیمانکاری است با حذف شرکت های پیمانکاری بطور خودکار از بین می رود.

کارگر متحد همه چیز
کارگر متفرق هیچ چیز

تحریریه نشریه کارگری پیام سندیکا