سالهاست می شنویم که امید به زندگی در ایران افزایش یافته است و سلامت و بهداشت رو به تعالی است.
«احمد جوانمرد» مدیرکل مرکز توسعه مدیریت و تحول اداری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی دولت سیزدهم در رابطه با میزان امید به زندگی در کشور اظهار کرد: «افزایش سن امید به زندگی در کشور یکی از نتایج ارتقای بهره‌وری در نظام سلامت است، به نحوی که سن امید به زندگی اکنون در کشور ۷۵ سال است.»
همچنین «حسین فرشیدی» معاون سابق بهداشت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اظهار کرد: «امید به زندگی در سال ۱۴۰۱ در زنان ۷۸.۵ سال و در آقایان ۷۶.۲ سال بوده است»
این در حالیست که به گزارش تجارت نیوز، علی رحمتی، مدیرکل ثبت احوال سیستان و بلوچستان، اخیراً اعلام کرده میانگین سن فوت ‌شدگان این استان، نزدیک به ۵۰ سال است که فاصله‌ای حدود 16ساله با میانگین کشوری (۶۶ سال) دارد.

مدیرعامل بهشت زهرای تهران نیز در مصاحبه ای گفته است:«سن متوسط دفن شدگان در بهشت زهرا ۶۷ است»
حال ما چگونه باور کنیم که امید به زندگی در کشور بالا رفته است؟؟ فوت مردگان را باور کنیم یا سخنان مسوولین را؟؟؟
البته همه این حرف «افزایش سن امید به زندگی» برای این است که قانون سخت و زیان آور بودن مشاغل را بی اثر کنند، سن بازنشستگی را به میزان ۶۷ تا ۷۰ سال بالا ببرند، یارانه بهداشت و درمان را کم کنند، یارانه غذا و دارو را کاهش دهند همانطوری که امسال ۳ میلیارد دلار از بودجه غذا و دارو را برداشته و به واردات ماشین های خارجی اختصاص دادند.
طبق گفته رییس مرکز اطلاعات و رفاه!!! ایرانیان بر اساس بودجه مصوب تا پایان سال ۱۸ میلیون نفر باید از دریافت یارانه محروم شوند.
این به معنای آن است که مردم ایران خوب غذا می خورند، به لحاظ بهداشتی از سلامتی کامل برخوردارند، آلودگی هوا کسی را نمی کشد، دلهره و نگرانی در مورد فرزندان و آینده خود ندارند، تصادفات جاده ای انسانها را به دره مرگ پرتاب نمی کند، دستمزد کارگران و حقوق بازنشستگان به اندازه کافیست و در آخر همه چیز گل و بلبل است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، ریزش سقف کارگاه استخراج سنتی زغال‌سنگ در کارگاه شرکت معدنی گلشن صنعت فلات در منطقه زغالی پروده طبس، موجب فوت یک معدنچی شده است. معدنچی که ششماهه به بازنشستگی اش بیشتر باقی نمانده بود.
این واقعیت زندگی در کشور ماست نه آنچه مسوولان می گویند.
مردم ایران به این سخنان سخیف«امید به زندگی» به تلخی می خندند، خنده ای که هزاران پیام در درونش نهفته است.

تحریریه ماهنامه کارگری پیام سندیکا