ایران پس از پیوستن به مقاولهنامه ۱۵۵ سازمان جهانی کار موظف است به تشکلهای مستقل کارگری اجازه بدهد که بر ایمنی کارگاه ها نظارت کنند
جمهوری اسلامی ایران از ۲ سال و نیم پیش بالاخره به مقاولهنامه ۱۵۵ سازمان بینالمللی کار/ ILO و پروتکل الحاقی آن (پروتکل ۲۰۰۲) پیوست و آن را تصویب کرد.
پیوستن ایران به مقاولهنامه ۱۵۵ به معنای تعهد رسمی کشور برای تقویت ایمنی و بهداشت کار است که دولت را به اصلاح قوانین، افزایش نظارت، مشارکت کارگران در تصمیمگیری، و گزارشدهی شفاف به ILO موظف میکند؛ برنامهای که اگر بهدرستی اجرا شود، میتواند سطح ایمنی کار در ایران را بالا ببرد، یعنی موفقیت آن وابسته به اراده سیاسی و نظارت کارگران و تشکلهای مستقل خواهد بود.
این مقاولهنامه با عنوان ایمنی و بهداشت شغلی و محیط کار (۱۹۸۱) چند اصل کلیدی دارد.
با تصویب این مقاولهنامه، ایران متعهد شده که:
همچنین در بحث حق مشارکت کارگران:
🧩کارگران باید بتوانند در کمیتههای ایمنی کارگاهها عضو شوند.
🧩تشکلهای مستقل کارگری باید در سیاستگذاری ایمنی نقش داشته باشند.
مقاولهنامه ۱۵۵ از ۷ فوریه ۲۰۲۳- یعنی ۱۸ بهمن ۱۴۰۱ برای ایران لازمالاجرا شده است و اکنون باید به ILO گزارش سالانه بدهد که چه اقداماتی برای اجرای مقاولهنامه انجام داده است.