به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، خبرها حاکی از این است که استهلاک لباس کارگران بدنه سازی ایران خودرو بسیار زیاد است. با پاشیده شدن جرقه های نقطه جوش بر روی لباس کارگران بدنه سازی، فرسوده شدن لباس کارگران نسبت به دیگر قسمت های سالن های تولیدی بیشتر است.
متاسفانه عدم کیفیت لباس های داده شده به کارگران این بخش مناسب این کار نیست و لباس های مخصوص برای این کار از سوی مدیریت خریداری نمی شود.
تعداد لباس کارهای تخصیص یافته به کارگران این سالن باید بازنگری و افزایش یابد. در حال حاضر سهمیه سالانه ۲ عدد بلوز آستین کوتاه!! ۲ عدد شلوار و یک عدد کاور و یک جفت کفش!! می باشد.
دور زدن قانون کار روال عادی در کارخانههای بزرگ است که وزارت کار عمدن چشم بر آن می بندد. با آنکه سالانه هر کارگر باید دو جفت کفش دریافت کند در این کارخانه یک جفت کفش بیشتر داده نمی شود.
تنها این مورد نیست که قانون دور زده می شود بلکه مبلغ ۴ درصد حق بیمه سخت و زیان آور این کارگران هم هر ماهه به حساب تامین اجتماعی ریخته نمی شود. در حالی که تامین اجتماعی از کمی درآمد رنج می برد اما مدیران تامین اجتماعی به این دریافت طلب های خود که ماهانه مبلغ قابل توجهی می شود بی اعتنا بوده و تعمدن چشمهایشان را بر این بی قانونی می بندند. این کار باعث می شود تا زمان تهیه و واریز این ۴ درصد توسط کارخانه، گاه کارگران در ایران خودرو بیش از یکسال بازنشستگی شان عقب بیفتد.
خودرو سازی ها، ذوب اهن، فولاد، شرکت واحد اتوبوسرانی و …. تا زمان ۲۰ ساله بازنشسته شدن کارگرانشان از پرداخت ۴ درصد حق بیمه سخت و زیان آور خودداری می کنند که شاید طی این ۲۰ سال کارگر اخراج و یا بمیرد و این ۴ درصد صرفه جویی شود.
قانون زادیی، دور زدن قانون، حاکم کردن آیین نامه ها به جای مواد قانون کار و اصول قانون اساسی، اصلی ترین وظیفه مدیران نئولیبرال است تا هم کارگران را از بین ببرند و هم ثروت و حقوقشان را بالا کشید.
با متشکل شدن در سندیکاهای کارگری و یا ایجاد آن در هر واحد تولیدی، از حقوق مان محافظت کنیم.