به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، گران شدن غذا و درمان آنچنان سیر صعودی به خود گرفته است که بیماران دیگر قید پزشک و درمان را زده اند تا اندوخته اندک شان برای خانواده باقی بماند.
دکتر مجید میرلطیفی، عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس، می‌گوید:«از فروردین تا امروز قیمت دام زنده بیش از ۲۴ درصد رشد کرده است. فروردین امسال دام زنده کیلویی ۲۵۰ هزار تومان بود، اما حالا به ۳۱۰ هزار تومان رسیده با ادامه این روند، لبنیات هم جهش قیمتی جدیدی در پیش دارد: قیمت ماست به زودی دو برابر می‌شود. دهک‌های پایین دیگر حتی توان خرید نان و ماست را هم ندارند»
از سوی دیگر متوسط مصرف سالانه گوشت قرمز در یک خانوار ایرانی از ۹۵ کیلوگرم در سال ۱۳۷۱ به تنها ۳۲ کیلوگرم در سال ۱۴۰۲ رسیده است این یعنی کاهش ۶۳ کیلوگرمی.
قیمت شیر کیسه ای چوپان فقط به فاصله دو روز، ۲ برابر شده و از ۲۴ به ۴۵ هزار تومان رسیده است.
در حکومت های نئولیبرال و فاسد، حق زندگی مختص مافیا و غارتگران و وطن فروشانی است که کشورشان در حساب های بانکی و چمدان های شان است.
وقتی «بیماری» مجازات «فقرا» می‌شود.جهش مرگبار قیمت انسولین، سمعک و دریچه‌ی قلب جز نوید مرگ برای بازنشستگان ندارد. قیمت انسولین، سمعک و دریچه‌ی قلب بعد از حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی، به‌ترتیب ۱۰، ۹ و ۵ برابر شده است ، یعنی برای دیابتی که برای زنده ماندن به انسولین وابسته است، برای سالمندی که بدون سمعک در سکوت محض فرو می‌رود و برای بیماری که قلبش فقط با یک دریچه‌ی مصنوعی می‌تپد، هزینه‌ی زنده ماندن ناگهان به دیوار بلندی تبدیل شده که فقط ثروتمندان توان عبور از آن را دارند.
از سوی دیگر سهم پرداختی بیماران از ۴۲ درصد به ۷۰ درصد رسیده است، یعنی دولت یارانه را از دارو و درمان برداشت، اما نه به جیب بیماران، که به سمت چاله‌های دیگر بودجه هدایت کرد و هزینه‌ی جان انسان را بر دوش ضعیف‌ترین اقشار جامعه گذاشت،حق درمان و حق دسترسی به دارو، یک موضوع فنی یا اقتصادی نیست، حق بنیادین بشر است وقتی بهای انسولین ده برابر می‌شود، معنای ساده‌اش این است که بخشی از دیابتی‌های فقیر به‌تدریج باید بمیرند. وقتی سمعک ۹ برابر می‌شود، ناشنوایی و انزوا برای هزاران نفر قطعی می‌شودو نتیجه افسردگی و خودکشی است. وقتی دریچه‌ی قلب ۵ برابر گران می‌شود، مرگ ناگهانی برای بسیاری به یک احتمال روزمره تبدیل می‌شود، این یک «سیاست اقتصادی» نیست، یک‌ کشتار واقعی است.
در همین حال داروخانه‌های کلینیک های تامین اجتماعی بعضی داروها را ندارند و باید کارگران و بازنشستگان این داروها را از بیرون تهیه کنند. مثل اشک مصنوعی در شهریور 37.500 تومان در آبان 42000 تومان.
مسؤولین در این شرایط فریاد بر می دارند که پول نیست اما شینا انصاری رییس سازمان محیط زیست برای سفر به برزیل درخواست ۵۰ میلیارد پول کرده است شاید می‌خواهند برزیل را بخرند؟

وقتی مافیا وزیر انتخاب می کند و اتاق بازرگانی به اتاق فکر مافیا تبدیل می شود باید دولت ۳ میلیارد دلار بودجه غذا و درمان را برداشته و اختصاص به واردات خودرو برای ثروتمندان بکند.

برای مبارزه با این نابرابری ها و حق خوری ها و در یک کلام مبارزه با مافیا به سندیکاهای کارگری باید پیوست.