به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در نامه ای از سوی هیات دولت «شرکت رجا» لغو واگذاری شده و از اموال کارگران خارج گردید. در سال ۱۳۹۱ این شرکت بابت بدهی های دولت به تامین اجتماعی داده شده بود.
با وجود نمایندگان بی عرضه بازنشستگان در کانون عالی بازنشستگان و هیات امنای تامین اجتماعی، دولت نه تنها بدهی های خود را به سازمان تامین اجتماعی نمی پردازد بلکه با یک دستور «شرکت رجا» را هم از دست کارگران و بازنشستگان در آورد.
در خبری که خبرگزاری ایلنا به شماره ۱۷۲۷۰۷۵ درج کرده است، حسن صادقی یکی از کسانی که به همراه علیرضا محجوب، علی ربیعی، سهیلا جلودار زاده و در یک کلام خانه کارگر که جز تیره روز کردن مزدبگیران عرضه دیگری نداشتند و ندارند، اعتراف می کند که:«از همان سال ۹۰ بخش های فروش، مدیریت، خدمات از صندوق بازنشستگان توسط دولت» کش رفت. و صدای این آقایان در نیامد. این فرد از وزارت کار و تامین اجتماعی می خواهد:«پای منافع کارگران» بایستند.
خنده دار تر از این حرف زحمتکشان ایران نشنیده اند. سالاری و میدری هر دو گوش به فرمان مافیا هستند مگر می توانند علیه مافیا قدمی بردارند؟؟ حسن صادقی طوری حرف می زند انگار امروز به مسایل کارگری ورود کرده است.
همین چند روز پیش سالاری با همدستی کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی قرارداد «ترکمان چای» بیمه تکمیلی را برای خانه خراب کردن بازنشستگان بسته اند.
آقای صادقی،
شما برای آمدن میدری به وزارت کار دست و پا می زدید و برای آمدن سالاری سر از پا نمی شناختید، حالا چهره مخالف به خود می گیرید؟؟ این افراد دست پخت خودتان هستند.
سالهاست جمع دروغگویان خانه کارگر چه در کسوت نماینده مجلس و چه در کسوت وزارت کار و همچنین اعضایشان در کانون های بازنشستگی شهرستان ها و کانون عالی جز خرد کردن کمر بازنشستگان و کارگران هیچ کار مثبتی انجام نداده اند تا چیزی به نام تامین اجتماعی وجود نداشته باشد. بی دلیل نیست که بازنشستگان در یکشنبه های اعتراض شعار:«تامین اجتماعی چه حرف اشتباهی» را سر می دهند.
وقتی کارفرمایان به پشتیبانی کسانی مانند میدری و سالاری بدهی خود را به تامین اجتماعی نمی پردازند، در همین راستا دولت هم بدهی اش به تامین اجتماعی را نخواهد پرداخت، معلوم است که دیگر چیزی به نام پرداخت حقوق هم اتفاق نخواهد افتاد.
البته وقتی علیرضا محجوب، محمد اسدی، علی اصغر بیات سرگرم کارخانه های خود هستند، دلیلی ندارد به دنبال مشکلات کارگران و بازنشستگان و اموال و اندوخته های ۷۵ ساله مزدبگیران باشند.
آوار کردن هر روز یک گرفتاری بر سر بیمه شدگان تامین اجتماعی، یک روز بیمه تکمیلی، یک روز دزدی از اموال بازنشستگان ترفندی است برای از نفس انداختن مطالبه گری زحمتکشان.
جز مبارزه متحد، مداوم، و سازمان یافته در زیر لوای سندیکاهای کارگری و گسترده تر کردن اعتراضات، چاره ای جز مقابله با این ترفندهای امپراتوری دروغ نداریم.
بازنشستگان متحد تهرانی
