به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، با توجه به اینکه امسال سال خوبی برای نیروهای پروژه ای نبوده و نیست اما کارگران توجه کنند کار کردن ارزان برای پیمانکاران چاره کار نیست. وقتی برای پیمانکاران ارزان کار نکنیم مجبور است دستمزدها را بالا ببرد.
به عنوان مثال، بیش از ۲۰ روز است که آگهی در همه گروههای پروژه ای دست به دست می شود که متعلق به گیلان شهر آستانه اشرفیه کارگاه ساخت استراکچر است که تاکنون هیچ کارگری به این آگهی جواب مثبت نداده و مجبور شده کمی قیمت ها را بیشتر کند اما هنوز با دستمزد واقعی فاصله بسیار دارد و همچنان به دنبال کارگر می گردد. به کمکی برای ۳۰ روز کار یک میلیون ۲۰۰ هزار تومان و برای کارگر زیر پودری کار ۱ میلیون ۶۰۰ حقوق می دهد.

دوستان عزیز
وقتی برای کار به اینگونه کارگاه‌ها نرویم، مجبورند دستمزدها را تغییر بدهند چون کارشان خوابیده و باید کار را انجام بدهند.

روی سخن مان با دوستان داربست بند است اکنون.
سندیکای کارگری در اوایل امسال اقدام به انتشار لیست حقوق برحسب ۲۰ روز کار و بر مبنای دلار ۱۰۰ هزار تومان کرد و در آن برای کارگر داربست بند مبلغ ۶۵ میلیون تومان بر مبنای ۲۰ روز کار را در نظر گرفت. یعنی روزی ۳ میلیون ۲۴۰ هزار تومان.
متاسفانه مشاهده می شود که برای کار داربست بندی اورهال در مجموعه های بهره برداری مبلغ ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان پرداخت می شود که بسیار ناعادلانه و بی انصافی مطلق است. در حالی که حقوق روزانه اورهال باید بیش از ۵ میلیون تومان باشد.
برادران داربست بند، ارزان کار نکنیم.
از اول سال تاکنون فقط قیمت نان و برنج ۳ برابر شده و از دارو نمی گوییم که به خداتومن رسیده است.
زیر قیمت لیست سندیکای کارگری کارکردن یعنی بریدن نان از گلوی خانواده و ریختن آن به جیب پیمانکار است.
در حال حاضر با اتحاد کارگران جوشکار، کارگران پروژه ای خط لوله اهواز با رعایت مقررات کمپین، جوشکاران کمتر از روزی ۷ یا ۶ میلیون تومان برای ۲۰ روز کار، کمتر کار نمی کنند.
می توان با اتحاد، دستمزدها را طبق لیست سندیکای کارگری به پیمانکاران تحمیل کرد. برای این کار باید با همه داربست بندان صحبت کرد و کسی کمتر از قیمت اعلامی کار نکند و پولمان به جای سرازیر شدن به جیب پیمانکاران به سر سفره خودمان بیاید.

متحد باشیم و استوار
سندیکای کارگری