به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، در دو هفته گذشته حوادث ناگوار کارگری اتفاق افتاد که بسیار دردناک بود.
۲۴ آذر در پی آتش سوزی در یکی از واحد‌های تولیدی شهرستان برخوار اصفهان ۹ کارگر جان خود را از دست دادند. این حادثه به دلیل گاز گرفتگی و قفل شدن درب کارگاه و نبود تجهیزات مناسب ایمنی، به بروز این حادثه کمک کرد و ۹ کارگر سوختند و خانواده هایشان را داغدار کردند.
در ۲۵ آذر نیز سرویس کارگران در شهرستان زرندیه با تصادف با یک وانت، یک کارگر کشته و ۱۵ نفر نیز مجروح شدند.
در آخرین مورد هم که در ۱۰ دیماه اتفاق افتاد، ۲۴ کارگر معدن کار در پی ریزش معدن کوشک بافق محبوس شدند که ۱۸ کارگر از زیر خاک زنده بیرون آورده شد و از ۶ کارگر دیگر خبری نیست.
طبق آمار رسمی، رعایت نکردن استانداردهای ایمنی کار در ایران به شدت ضعیف است بطوریکه در فاصله زمانی اردیبهشت ۴۰۳ تا اردیبهشت ۴۰۴ نزدیک به ۲ هزار کارگر در حوادث ناشی از ناایمن بودن محل کار جان باخته و ۱۶ هزار نفر مصدوم شدند.

این حوادث کار بی دلیل نیست.
وقتی وزیرکار در حادثه معدن طبس و کشته شدن ۵۲ کارگر در یک همدلی کثیف، کارفرمایی را که حتا از دادن یک تسلیت به خانواده های کارگران کشته شده خود امتناع کرده بود، سغیدشویی می کند و این حادثه دلخراشی را ماست مالی می کند چه انتظاری از بازرسان وزارت کار می توانیم داشته باشیم که وظیفه اصلی شان ایمن نمودن شرایط کار برای کارگران است را داشته باشیم. این دقیقن در راستای چشم پوشی از ایمنی در کارگاههای کوچک و حتا کارخانه ها و پتروشیمی هاست. وزارت کار با نفرستادن بازرسین خود به این مراکز تولیدی اجازه رسمی کشتن کارگران را می دهد.

بر ما کارگران است که بدانیم اگر می خواهیم نانی بر سر سفره خانواده خود ببریم باید ایمنی را رعایت کنیم وگرنه مرگ در انتظارمان است. آن هم در این شرایط اقتصادی کشور بی پناه گذاشتن خانواده یک جنایت است.
یادمان باشد
اول ایمنی بعد کار