به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، امروز ۱۹ بهمن فریاد اعتراض خاموش نشدنی، از زبان بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای رشت، قزوین، شوش و تهران همچنان طنین انداز شد.
ما مردم ایرانیم/ خواهان حق مانیم

در رشت سوگوار شعارهای بازنشستگان حول موضوعات روز از جمله:« ما جنگ نمی خواهیم/ نه به اعدام/ با اعدام صدای ما خاموش نخواهد شد/ نابود باد جنگ زنده باد صلح/ یاد شهدای معیشت همچنان زنده است/ ایران سرزمین اعتراض به حق کشی است و تمام شدنی نیست»، بود. این تجمع با همراهی و همدردی مردم با تجمع شدگان چه در ماشین های سواری و چه در مجامع عمومی که این دوستان را می شناسند ابراز گردید و از تجمع کنندگان تقاضا داشتند همچنان پایدار به این اعتراضات تداوم بخشند.
در قزوین غمگین با آنکه تعداد بازنشستگان کم بود، اتوبوس و مینی بوس پر از سرباز برای تجمع چند پیرمرد به خط شده بودند. غم و اندوهی سنگین چهره ها را در بر گرفته بود.
در شوش، راهپیمایی و تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی با یک دقیقه سکوت به یاد جانباختگان دیماه آغاز و یاد عزیزان از دست رفته گرامی داشته شد.
تجمع در اعتراض به فقر و تنگدستی، در اعتراض به تورم و گرانی، اعتراض به دستمزدهای چندین برابر زیر خط فقر، اعتراض به فضای کشتار، رعب و وحشت، اعتراض به دزدی و غارت و چپاول ثروت جامعه، اعتراض به فساد و تبعیض و نابرابری، اعتراض به ستم و استثمار بود.
داشتن نان، کار، آزادی، رفاه، آسایش و امنیت، خوشبختی و زندگی شایسته حق ماست!
نابود باد بندگی، زنده باد زندگی، شعار همیشگی این بازنشستگان است.
در تهران بازنشستگان مغموم اما سرفراز پس از تجمع در مقابل سازمان تامین اجتماعی به دفتر کانون عالی رفته تا در مورد بی عملی کانون عالی در خصوص ۴/۵ میلیون عیدی فقیرانه ای که با افتخار در رسانه ها اعلام می کنند اعتراض کنند و این در حالیست که دولت پس از اعتراض نمایندگان بازنشسته صندوق کشوری عیدی آنان را از ۵ میلیون به ۱۰ میلیون طی یک هفته افزایش داد. بازنشستگان تامین اجتماعی هم باید از ۲ ماه عیدی کارگری برخوردار باشند که برای این منظور هیچ تلاشی نمی کنند. همچنین سکوت آنان در مورد حقوق سال آینده بازنشستگان جز بی عرضگی معنای دیگری ندارد. که مطلع شدند آنان برای «تجدید پیمان با آرمان های انقلاب»!!! به بهشت زهرا رفته اند.
بازنشستگان می گویند:
آیا آرمان های انقلاب جز رفاه و زندگی انسانی برای مردم ایران بود؟؟ تجدید پیمان این انسان نماها طی سال‌ها نتیجه اش زندگی ۴ برابر زیر خط فقر، بی دارویی، پروار کردن آقازاده ها انجامیده است. مافیای بر تخت سلطنت کانون عالی آن چنان چسبیده اند که با هیچ جرثقیلی جز مرگ نمی تواند آنان را از این صندلی خباثت جدا کند.

بی تردید تا رسیدن به خواسته های خود که همانا زندگی انسانی به همراه آزادی های اجتماعی است، همچنان یکشنبه ها می آییم.

چه برف باشه چه گلوله/ یکشنبه ها می آییم

بازنشستگان متحد تهرانی

مردم شریف و آگاه ایران !

امروز یکشنبه ۱۹بهمن۴۰۴ فرزندان شما همراه با مطالبه گران کف خیابان سایر شهرها، در اعتراض به بازداشت وکلای شریف و آزاده کشور ، پزشکان و کادر درمان آزاده ،دانشجویان دانش آموزان و معلمان که در برابر جنایت علیه بشریت حکومت ، لب فرو نبسته اند؛ به خیابان آمدند و خواستار آزادی آنان و همه معترضان زندانى و محاکمه عاملان و عامران کشتار کودکان ، جوانان ، دختران ، پسران، زنان و مردان ایران به خون نشسته شدند.
( مطالبه گران کف خیابان ایران)

” غرور و سربلندی هم شما را باد”

*دادخواهی بازنشستگان در تهران*

*تهران: گردهمایی بازنشستگان و مستمری بگیران تأمین اجتماعی در روز بارانی در مقابل سازمان تأمین اجتماعی کشوری، در اعتراض به فساد حکومتی، دریافتی پایین، سختی گذران زندگی و پایمال شدن حقوق خود، دریافت عیدی مطابق شاغل ها. یکشنبه 19 بهمن ماه 1404*