در روزهای اخیر دانشجویان دانشگاههای کشور برای گرامیداشت همکلاسان کشته شده خود و دیگر جانباختگان سعی کردند مراسم هایی برگزار کنند که طبق معمول حراست و لباس شخصی ها دخالت کرده مراسم مسالمت آمیز دانشجویان را به تشنج کشانده اند تا با عصبانی کردن دانشجویان مطالبه گر، با برنامه ریزی همیشگی، دانشجویان را از درس و مطالبه گری حذف کنند.
طی گزارش روزنامه شرق ۶ اسفند، تاکنون ۱۸۰ دانشجو پیامک تهدید آمیز دریافت کرده اند و حتا بخشی هم به جلسات تفهیم اتهام ۱۵ دقیقه ای برده شده اند.
همه مسوولین ریز و درشت، اعتراض را حق آحاد مردم می دانند ولی معلوم نیست چرا اجرا نمی شود. ساعت ها حرف های قشنگ در رادیو و تلویزیون و صحن مجلس در این مورد زده می شود اما …. به قول معروف:«آفتابه لگن هفت دست شام و نهار هیچی» مسوولین نمی خواهند از این شترمرغ بازی دست بردارند و همچنان شعور مردم را دست کم می گیرند و چشم بر روی برخوردهای خشونتآمیز و غیرقانونی در جامعه می بندند.
دانشجویان کارگران فردای ایران هستند. آنان باید برای فردای خود، آینده ای دست یافتنی بسازند و اگر قرار است مطالبه گری برای آینده ای روشن را از امروز آغازگر باشند، می کنند و باز هم ادامه خواهند داد. آزادی و عدالت اجتماعی بخش جدایی ناپذیر زندگی همه انسانهاست.
آیا شاه با کشتار دانشجویان در ۱۶ آذر، توانست موج آزادیخواهی و عدالت خواهی را خاموش کند؟؟ که امروز فکر می کنید با درگیری و تهدید و حتا زندان می توان آنان را مهار کرد؟؟
دست از تهدید و پرونده سازی برای دانشجویان بردارید و همه دانشجویان، کارگران، پرستاران، کادر درمان، بازنشستگان و…. را بی درنگ آزاد کنید.
از فرزندانمان دفاع می کنیم و اعتراض را حق آنان و همه مردم ایران می دانیم.
باز هم تکرار می کنیم منافع ملی ما در گروه همبستگی و اتحاد آحاد مردم در لحظه کنونی است.
عفو عمومی برای همه معترضین!
سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
۶ اسفند ۱۴۰۴