در نخستین روزهای اردیبهشت سال ۱۴۰۵ و چند روز پس از روز جهانی کارگر خبری که در رسانه های ایران و مجامع کارگری دست به دست می شد این بود که دولت دستور حذف شرکتهای پیمانکاری و دلالی کار را داده است و همه مردم جامعه به ویژه خانواده های کارگران بسیار امیدوار گشته بودند که بسیار خوب خواهد شد که اختاپوس تودرتوی دلالی کار از جامعه برچیده شود و نابسامانی های کار و کارگری که سفره های فرودستان را نشانه گرفته است و عزت و شرف کارگران را در زیر پای سودجویان پادو له نموده است ؛از این پس کم رنگ گردد و دستگاههای اجرایی و نظارتی دولت دست به کار گردند تا دیگر نگذارند پیمانکارها در کارگاه های صنعتی یکه تازی نمایند و با توپ و تشر و گستاخی،کارگران اعتراضی را تهدید به اخراج و تسویه و بلک لیست نمایند.
همه خرسند از این بودند که می توانند پس از برخورد با پیمانکاران شیاد،دگرگونی های ژرفی در سطح جامعه به سوی رشد و خود شکوفایی انجام خواهد گرفت و مردمان فرودست به نان و نوایی خواهند رسید.

شوربختانه با آنکه دولت با توجه به افزایش نرخ تورم هر ساله مبلغی را با توافق شورای کار برای افزایش دستمزدهای کارگران تعیین می نماید و امسال افزایش دستمزدها را به میزان ۶۰درصد زده است؛ولی اینگونه تعیین سطح دستمزد که به همه دستگاه های نظارتی فرستاده شده است مثل اینکه پیمانکاران را شامل نمی شود.
شوربختانه پیمانکاران و کارفرمایان چنان گستاخ شده اند که خودشان را مکلف به اجرای حکم و دستورات دولت نمی بینند. در همین سال ۱۴۰۵ حق و حقوق کارگران را پایمال می نمایند و دستمزدها را بر مبنای ۶۰درصد نمی زنند و چنان کارگر را در بند و تبصره و سفسطه گویی دور می زنند که کارگر ناچار می شود در برابر سخنان بی پایه آنان فقط سکوت نماید. هنوز کارگرانی هستند که می گویند ما هنوز دستمزدهای برج ۱۱ و ۱۲ سال پیش را نگرفته ایم. با این شیوه عقب انداختن حقوق ها، مزایای کارگری را به قهقرا کشانیده اند.
این در حالیست که خانواده های کارگری از طلا و لوازم خانه گذشته و این اقلام را می فروشند تا اجاره خانه و وسایل خانه بخرند.
اگر رئیس دولت به راستی دنبال قلع و قمع کردن سیستم پیمانکاری هست؛ نخست بایستی کاری کند که اول هر ماه پول کارگران به حساب هایشان واریز گردد و نگذارد که کارگران شرمنده زن و فرزندانشان شوند.
دوستان کارگر،
بایستی سخنان سندیکای کارگری را شنید و گوش کرد و عمل نمود تا پیمانکاران خواسته های کارگران را نادیده نگیرند آنگونه که در کمپین های سالهای ۹۹ تا ۱۴۰۳ اعتصاب کردیم و طبق رهنمودهای سندیکای کارگری عمل نمودیم و پیروز گشتیم.

*سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران سنگر مطمئن همه کارگران ایران

وارتان خرمدین
سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران
۱۴۰۵/۳/۱۱*