شما کارفرمایان و سران شرکتها تمام سود کارخانجات صنعتی را به جیب میزنید و ته مانده استخوانش را با اکراه تمام جلوی ما کارگران می اندازید…این سخن یکی از فعالین حقوق کارگری در هنگام اعتصاب روز ۱۷/۱۱/۱۳۹۵می باشد.
کارگران پتروشیمی بوشهر که از تاریخ ۱۴/۱۱/۱۳۹۵اعتصاب خود را به خاطر وضعیت نامناسب حقوقی و رفاهی شروع کردند توانستند با یکپارچگی همه گروههای پایپینگ، برق، ماشین آلات و سیویل کارفرما و بازرس اداره کار را به پای میز مذاکره بکشانند و تعهدات کتبی از رئیس کارگاه و پتروشیمی بگیرند که حقوق کارگران توسط کارفرما پ رداخت شود، تعطیلات عید برای کارگران محاسبه شود، و در صورت ماندن نیروهای اجرایی در روزهای عید بایستی دستمزد دو برابر محاسبه شود، حقوقها بیستم به بیستم هر ماه بدون اعتصاب و درگیری داده شود و در صورت پایبند نبودن آنان به هر کدام از مفاد پیمان نامه کارگران حق اعتصاب و اعتراض دارند .
در این پیمان نامه هیچ کدام از کارگران اعتصابی تسویه حساب و اخراج نخواهند شد، اگر پول کارگران در موعد مقرر پرداخت نشد شرکت مجبور است سود پول خوابانده شده را پرداخت نماید و به وضعیت رفاهی و بهداشت غذایی توجه بیشتری بنمایند.
کارگران هم وعده دادند که به سر کارهایشان برگردند.
کاملن پیداست که این حرکت موفقیت آمیز فقط در سایه اتحاد و یکپارچگی کارگران صورت گرفت. شعار کارگران چنین بود که سیستم سرمایه داری پشت همدیگر هستند و برای چپاول ما زحمتکشان تلاش میکنند و ما کارگران هم بایستی برای آرمانهای کارگریمان پشت سر همدیگر باشیم. حرکت جالبتر این اعتصاب موفقیت آمیز همراهی سرپرستها و سوپروایزرها و جسارت آنان در کنار کارگران بود که این بزرگترین رمز پیروزی موفقیت آمیز این اعتصاب بود.
به امید گامهای پیشرو به سمت اقتصادی پویا برای ایران عزیزمان با سپاس.
(وارتان خرمدین عضو سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران..۱۷/۱۱/۱۳۹۵)
