به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، ده تن از کارگران تعمیرکار شرکت فراز اندیش فلارد به مدیر عاملی آقای مجتبی الماسی و سرپرستی شاهین الماسی در پتروشیمی پارس عسلویه دو روز است که در اعتصاب به سر می برند. این کارگران که از آبان ماه تاکنون کار تعمیرات را بر عهده داشته ریالی دریافتی از این شرکت نگرفته اند.
جناب مجتبی الماسی مدیرعامل با آنکه کار را تمام شده اعلام کرده و تحویل پتروشیمی پارس داده است تاکنون نسبت به پرداخت حقوق و سایر مزایای کارگران اقدام ننموده و به کارگران اعلام کرده؛« فعلن از پول خبری نیست برید خونه هاتون»

کارگران اعلام کردند تا تسویه کامل از پتروشیمی خارج نخواهیم شد و در خوابگاه به اعتراض می نشینیم.
در یک حرکت غیرانسانی هم از تحویل غذا به اعتصابیون دستور داده شده خودداری شود.
…بیشتر

محمدحسن قدیری ابیانه دیپلمات سابق موافق ساخت خانه های ۲۰ و ۲۵ متری است و دلیل می آورد:«در زمان گذشته پدر یک اتاق برای شروع زندگی مشترک به پسرش می داد و زندگی شروع می شد» البته رویشان نشده بگوید که یخچال و تلویزیون و ماشین لباسشویی و جاروی برقی و حتمن در خانه اش ماشین ظرفشویی هم دارد که حاج خانم اذیت نشوند، هم نبود. اینگونه تفکر مرگ را برای همسایه سریع تجویز می کند. به ایشان یادآور شویم که در روستایی که ایشان زاده شده اند خیلی ها در طویله می خوابیدند و عیب هم نبود. اگر قرار است بعد از ۴۷ سال انقلاب برای برابری و عدالت اجتماعی، به زمان های گذشته برگردیم ایشان لطف کنند در طویله ساکن شوند تا سرمشقی باشند برای دیگران.
از همان ابتدای انقلاب ۵۷ تفکر عقب افتاده ای، خود را برتر از دیگران می دید و مردم محروم را به شکل حیوانات. قانون کار توکلی اولین پایه برای گسترش این تفکر ضد بشری بود که با تودهنی محکم زحمتکشان روبرو شد. اما از میدان به در نشد. امروز این تفکر از دهن موسی غنی نژاد اتو کشیده و استاد دانشگاه که:«داشتن خدمات اجتماعی را کمونیستی و باید برچیده شود» در می آید. خر همان خر است فقط پالانش عوض شده. …بیشتر

در خبری که از سوی حسن صادقی ریاست اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری در خبرگزاری ایلنا بازتاب یافته (کد خبر ۱۷۳۲۵۷۸) ایشان از اصلاح اساسنامه و تغییر ماهیت تشکیلات شان از صنفی سیاسی به صنفی تخصصی سخن گفته اند. همچنین استیضاح وزیر کار را اشتباه و عملکرد او را مثبت و شناخت میدری از صندوق های بازنشستگی و فقر و نابرابری را از نقاط قوت ایشان دانسته اند.
اینکه حسن صادقی و خانه کارگری هایی چون حسین کمالی، ربیعی وزیران کار پیشین، علیرضا محجوب و سهیلا جلودار زاده نمایندگان سابق مجلس و فراکسیون کارگری، و خود جناب ایشان با عملکرد غلط شان خانه خرابی امروز کارگران و بازنشستگان را رقم زده اند، تردیدی نیست. روزی که این لشکر پر از ریش و تهی از مغز با چماق در سال ۵۸ به خانه کارگر حمله کردند و سندیکالیست ها را مورد ضرب و شتم قرار دادند هنوز از یادمان نرفته است. تفکر عقب افتاده ای که این لشگر و احمد توکلی وزیر کار آن زمان که کارگر را با حیوانات یکی می دانست و حامل آن بودند و هستند، فراموش نشدنی است. تفکری که خودشان را از مردم عادی بالاتر می دانند و فکر می کنند از اینان عاقل‌تر در این دنیا وجود ندارد و باید چوپان مادام العمر مردم باشند. …بیشتر

✍میلاد تاجیک

در فضای مجازی، به‌ویژه اینستاگرام و یوتیوب، چیزهایی می‌بینیم که فاجعه است: «خندیدن به نداشتن مردم، خندیدن به فقر، خندیدن به کوچک شدن سفره‌ها، خندیدن به گرانی، به دلار، به طلا، به بی‌پولی». انگار رنجِ مردم یک شوخیِ بامزه است که می‌شود با آن ویو گرفت، فالوئر جمع کرد و پول درآورد. بخشی از این پُست‌ها شاید مربوط به گذشته باشد. هنرپیشه و مجری مانند مهران مدیری (یک نمونه را عرض می‌کنم و قصدم فقط ایشان نیست)، به قیمت دلار و افزایش آن می‌خندد. تماشاگران نیز قهقهه می‌زنند. این خنده‌ها معصومانه نیستند. این خنده‌ها، ابزارند. ابزار عادی‌سازیِ فاجعه.
وقتی بلاگر یا کمدینی، با خیال راحت، با لبخند و ادا، قیمت دلار را ابزار خنده می‌کند؛ وقتی گرانی نان و گوشت و اجاره را به استندآپ کمدی تبدیل می‌کند، یک هدف روشن دارد: «این وضعیت طبیعی است. بخند و بگذر». و این خطرناک‌ترین پیام ممکن است. چون وقتی فقر طبیعی شد، دیگر دیده نمی‌شود. وقتی دیده نشد، دیگر علیه آن فریاد زده نمی‌شود و وقتی فریادی نباشد، فقر جا خوش می‌کند، ریشه می‌دواند و زندگی‌ها را نابود می‌کند. …بیشتر

سی سال از آغاز خصوصی‌سازی در ایران می‌گذرد؛ برنامه‌ای که قرار بود اقتصاد را پویا کند، اما تبدیل شد به بزرگ‌ترین انتقال ثروت به حلقه‌های قدرت زر و زور و تزویر.
امروز روشن است که «تعدیل اقتصادی» فقط سیاست نبود، پروژه سیاسی فاسدی بود با نام و امضا و پرونده، نام افرادی چون غلامرضا حیدری کردزنگنه، نماد خصوصی‌سازی رانتی، گره خورده است. نامی که برای اکثریت کارگران یادآور یک حقیقت تلخ است.
رییس وقت سازمان خصوصی‌سازی (۱۳۸۳–۱۳۸۹)، مسئول واگذاری‌های عظیم. واگذاری‌هایی که بعدها توسط دیوان محاسبات و سازمان بازرسی زیر سؤال رفتند: از جمله کارخانه های هپکو، آلومینیوم المهدی، ماشین‌سازی تبریز، نیشکر هفت‌تپه.
کردزنگنه در سال ۱۳۹۹ بابت برخی واگذاری‌ها بازداشت شد. البته تنها او نبود بلکه اشرف عبداله پور حسینی که از سال ۹۲ تا ۹۸ رییس سازمان خصوصی سازی بود و در سال ۹۹ بازداشت شد نیز نامش به این خصوصی سازی ها گره خورده است از جمله هتل لاله همدان. …بیشتر

✍میلاد تاجیک

خیابان‌های شهر هر روز شاهد رفت‌وآمد میلیون‌ها راننده‌ای‌اند که حمل‌ونقل شهری بر شانه‌های آنان استوار است. این حرکت مداوم، تنها جابه‌جایی مسافر نیست؛ روایت زندگی کسانی است که کارشان با فرسایش تدریجی جسم، سرمایه‌ی شخصی و امنیت معیشتی درهم تنیده است.
رانندگان فعال در شرکت‌های مسافربری اینترنتی، نیروی محرکه‌ی یکی از پرکاربردترین خدمات شهری‌اند؛ خدماتی که نظم، سهولت و امنیت رفت‌وآمد را برای جامعه به ارمغان آورده، اما در سطح مناسبات کاری، چالش‌های عمیقی را پیش روی آنان قرار داده است.

تحول تکنولوژیک، به‌ویژه با گسترش اینترنت و اپلیکیشن‌ها، عرصه‌ی حمل‌ونقل شهری را متحول کرده است. برنامه های هوشمند با درنظرگرفتن ترافیک، شرایط آب‌وهوایی و موقعیت جغرافیایی، قیمت سفر را تعیین می‌کنند و شفافیت بیشتری به این حوزه بخشیده‌اند. ثبت هویت راننده و مسافر، افزایش امنیت، تسهیل دسترسی به تاکسی و بهبود کیفیت خدمات، تجربه‌ی سفر شهری را به‌ویژه برای زنان و گروه‌های آسیب‌پذیر امن‌تر کرده است. این دستاوردها نقش مهمی در بهبود نظم شهری و افزایش رضایت عمومی داشته‌اند.

در دل این نظم نوین، نوعی رابطه‌ی اقتصادی شکل گرفته که تمامی ریسک‌ها را بر دوش راننده قرار می‌دهد. راننده مالک ابزار کار خود است، هزینه‌ی سوخت، تعمیرات و استهلاک خودرو را می‌پردازد و همچنان موظف به تولید سود در چارچوبی است که سهم شرکت از ابتدا مشخص و تضمین‌شده است. در این سازوکار، سود به‌صورت مستمر استخراج می‌شود و هزینه‌ها به شکل تدریجی بر زندگی راننده انباشته می‌گردد. چنین نظمی، توازن میان کار و سرمایه را به نفع شرکت‌های بزرگ دیجیتال برنامه ریزی کرده است.

قراردادهای حاکم بر این مشاغل، راننده را در موقعیتی قرار می‌دهند که امنیت شغلی، آینده‌ی حرفه‌ای و حداقل‌های رفاهی در آن جایگاهی ندارد. تورم مزمن، افزایش هزینه‌های نگهداری خودرو و فشار اقتصادی، این وضعیت را پیچیده‌تر کرده است. در چنین بستری، انتخاب رانندگی در شرکت های اینترنتی به یکی از معدود راه‌های امرار معاش برای بخش بزرگی از جامعه بدل شده است.

یکی از مهم‌ترین پیامدهای این وضعیت، محرومیت رانندگان از پوشش بیمه‌ای و حمایت‌های اجتماعی است. رانندگانی که ساعت‌های طولانی در معرض خطرات شغلی قرار دارند، از سابقه‌ی کار و امنیت دوران ناتوانی یا سالمندی برخوردار نیستند. تجربه‌ی همه‌گیری کرونا، این آسیب‌پذیری را آشکارتر کرد؛ دوره‌ای که رانندگان برای حفظ حداقل معیشت، در شرایط پرخطر به فعالیت ادامه دادند و حمایت ساختاری مشخصی نه از سوی دولت و نه از سوی شرکت های اینترنتی، دریافت نکردند.

برخی شرکت‌ها با تنظیم قراردادهایی خاص، رابطه‌ی کاری را در قالب مفاهیم جدید باز تعریف کرده‌اند. استفاده از واژگانی مانند «کاربر راننده» به‌جای کارگر، چارچوب حقوقی‌ای ایجاد کرده که مسئولیت‌های کارفرمایی را به‌کلی از شرکت سلب می‌کند. در نتیجه، راننده به‌عنوان فردی معرفی می‌شود که صرفاً از خدمات شرکت استفاده می‌کند، در حالی که بخش بزرگی از ارزش اقتصادی شرکت از محل کار فیزیکی و مستمر او تولید می‌شود.

ابعاد این مسأله، جمعیتی گسترده را در برمی‌گیرد. بر اساس آمارهای مختلف، بین ۵ تا ۸ میلیون نفر در ایران به‌طور مستقیم در خدمات مسافربری اینترنتی فعال‌اند. این رقم به‌خوبی نشان می‌دهد که موضوع، یک مسأله‌ی حاشیه‌ای یا صنفی محدود نیست، بلکه به ساختار اشتغال و آینده‌ی نیروی کار کشور گره خورده است. نبود بیمه، صندوق حمایتی و سهمی از سود جمعی، زندگی این جمعیت بزرگ را در معرض فرسایش دائمی قرار داده است.

دولت نیز در این میان نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. تجربه‌ی تعاونی‌های تاکسیرانی نشان داده بود که می‌توان با سازوکارهای جمعی، هزینه‌های رانندگان را کاهش داد و امنیت شغلی را تقویت کرد. حذف این ساختارها، میدان را برای گسترش روابط نابرابر اقتصادی فراهم کرده است.

آنچه امروز در خیابان‌ها جریان دارد، بخشی از صورت‌بندی جدید اقتصاد شهری است. دفاع از حقوق رانندگان، تلاشی برای بازگرداندن توازن، مسئولیت‌پذیری و کرامت انسانی به قلب این نظم نوین است. جامعه‌ای که بر کار میلیون‌ها راننده استوار است، با تقویت امنیت شغلی آنان، بنیان‌های اخلاقی و اقتصادی خود را مستحکم‌تر خواهد کرد.

بر عهده کوشندگان کارگری است که این تفکر را که شرکت های اینترنتی باید عهده دار ارایه خدمات از سودهای نجومی به آنان رایگان بدهد را گسترش بدهند و همچنین بر سندیکاهای کارگری است که به این رانندگان چه به لحاظ فکری و چه به لحاظ ایجاد تشکیلات کارگریشان کمک کنند.

🌹🔨🌹🔧🍃🍀🌻🌺⚙️🌸

یلدای ستم شکسته بادا
روز همگان خجسته بادا
زنجیر ستم ز پای ملت
با وحدت ما گسسته بادا

یلدا بر آزادیخواهان، زحمتکشان و صلح دوستان شادباش!

یلدای امسال را با شیرینی حضور محکم بازنشستگان فرزانه، کارگران دلیر نفت، پولادگران ذوب آهنی جشن می گیریم که جامعه ما را امسال با اعتراضات خود نشاطی جان بخش رقم زدند.

یلدا را جشن می گیریم با حضور میدانی خود برای مطالبه حق مان از ثروت ملی. …بیشتر

یلدای ستم شکسته بادا
روز همگان خجسته بادا
زنجیر ستم ز پای ملت
با وحدت ما گسسته بادا

یلدا بر آزادیخواهان، زحمتکشان و صلح دوستان شادباش!

یلدای امسال را با شیرینی حضور محکم بازنشستگان فرزانه، کارگران دلیر نفت، پولادگران ذوب آهنی جشن می گیریم که جامعه ما را امسال با اعتراضات خود نشاطی جان بخش رقم زدند.

یلدا را جشن می گیریم با حضور میدانی خود برای مطالبه حق مان از ثروت ملی.

سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
بازنشستگان سندیکای بافنده سوزنی تهران
بازنشستگان مستقل چاپ تهران
بازنشستگان مستقل شهاب خودرو
بازنشستگان فلزکارمکانیک‌
بازنشستگان مستقل فیلکو
بازنشستگان مستقل گیلان
بازنشستگان مستقل رامهرمز
بازنشستگان مستقل قزوین
۳۰ آذر ماه ۱۴۰۴

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، بعد از بستن قراردادی که در حد بی شخصیت هایی چون کانون عالی، سازمان تامین اجتماعی و آدمخورانی چون شرکت آتیه سازان حافظ برای بازنشستگان اجرا شد، بازنشستگان بسیاری به سندیکای ما مراجعه و پته دروغگویانی چون اسدی و سالاری و دهقان کیا را برملا می کنند. به نوشته زیر دقت کنید:
««باسلام خدمت سندیکای کارگران فلزکار مکانیک،
بنده در حال حاضر یک سری مدارک پزشکی به بیمه تکمیلی آتیه سازان برای جراحی دو چشمی که آب مروارید داشته ام، داده ام. از ماه اردیبهشت منتظر دریافت هزینه درمان که به بیمارستان پرداخت کرده ام هستم. با مرکز آتیه سازان بارها تماس گرفته ام به من گفته می شود:«سند های پرداختی به شما آماده است اما تامین اجتماعی به ما هزینه هایی که از شما کسر نموده را به آتیه سازان پرداخت نکرده است…باید منتظر بمانید»
…بیشتر

به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، بعد از ۱۰ روز اعتصاب ۶۰ کارگر پایپینگ کار و مذاکره مسوول سندیکای کارگری با پیمانکار، دو روز قبل با پرداخت نقدی حقوق، کارگران روانه خانه هایشان شدند تا دیگر در چنین کارگاه‌هایی کار نکنند. با خبر هستیم که کارگران بعد از دو روز از چابهار حرکت کرده ولی هنوز به خانه نرسیده و دو اتوبوس کارگران گرفتار برف سخت شده است.
تمامی قول های داده شده از سوی پیمانکار عالی نژاد به کارگران و مسوول سندیکای کارگری دروغ از آب درآمد. نه تنها پول ۱۰ روز اعتصاب آنان را محاسبه نکرد بلکه ۱۰ میلیون پول دوراهی را هم به آنان پرداخت نکرد و به جیب زد. تکلیف بیمه کارگران مشخص نیست که آیا این پیمانکار دروغگو و بی شخصیت آن را به تامین اجتماعی می پردازد یا نه؟؟

چرا فولاد مکران چابهار و پیمانکارانش را تحریم کارگری می کنیم؟؟ …بیشتر